Kiedy dowiedziałem się, że musical, dzięki któremu pokochałem ten gatunek, znów wraca na polską scenę, nie wahałem się ani chwili. Gdy tylko ogłoszono sprzedaż biletów w Teatrze Muzycznym w Łodzi, kupiłem swój. I choć premiera odbyła się kilka miesięcy wcześniej, ja dotarłem do Łodzi dopiero 10 stycznia. W środku zimy kiedy Grecja istnieje głównie w marzeniach, a słońce jest bardziej wspomnieniem niż realnym doświadczeniem. I właśnie wtedy Mamma Mia! zadziałała najmocniej. Nie jako kolorowa pocztówka, ale jako musical, który naprawdę żyje na scenie.
To jeden z tych tytułów, które niosą ze sobą ogromny bagaż. Mamma Mia! nie jest nowością, nie jest teatralnym eksperymentem i zdecydowanie nie jest niszowym wyborem. To musical, który zna niemal każdy nawet jeśli nigdy nie widział go na żywo. Ja poznałem go najpierw w wersji filmowej i do dziś pamiętam to pierwsze zderzenie z energią muzyki ABBY.
W Polsce po ten tytuł jako pierwszy sięgnął Teatr Muzyczny Roma, gdzie Mamma Mia! bardzo szybko stała się kultowym fenomenem. Grana była znacznie dłużej niż większość premier tego teatru i dla wielu widzów stała się punktem odniesienia takim „musicalowym początkiem”.
I właśnie dlatego, idąc do łódzkiego teatru, miałem w głowie jedno pytanie: czy da się opowiedzieć tę historię inaczej — bez kopiowania Romy, bez porównań, bez presji, a jednocześnie z tą samą magią?
Da się. I Łódź to udowadnia.
Przygotowałem dla Ciebie spis treści, który pomoże Ci łatwiej nawigować po tym wpisie.
Teatr Muzyczny w Łodzi – miejsce, które tej historii służy
Teatr Muzyczny w Łodzi ma w sobie coś, co bardzo pasuje do Mamma Mia! Przestrzeń, która nie onieśmiela, ale zaprasza. Tu nie czujesz dystansu między sceną a widownią. Tu energia nie zatrzymuje się na rampie, tylko przechodzi dalej, między rzędy, w ludzi. Ta realizacja nie próbuje być „większa” niż Roma. Nie próbuje być bardziej spektakularna. Ona jest bardziej zespołowa, bardziej taneczna, bardziej cielesna. Tu naprawdę czuć, że aktorzy są w ruchu, w rytmie, w relacji ze sobą. I to działa.
Historia, którą znamy – ale opowiedziana lekko
Fabuła Mamma Mia! jest prosta i właśnie w tym jej siła. Sophie, Donna, grecka wyspa, trzech potencjalnych ojców i ślub, który jest tylko pretekstem do rozmowy o relacjach, wyborach i tym, że życie rzadko układa się według planu.
I to jest w końcu musical z prawdziwego zdarzenia – taki, w którym piosenki nie są dodatkiem, tylko napędzają historię. Utwory ABBY nie brzmią tu jak radiowe hity wrzucone na siłę. One są emocjami bohaterów. Czasem zabawnymi, czasem gorzkimi, czasem wzruszająco prostymi. I bez wątpienia znacznie ma tutaj bardzo aktualne i „polskie tłumaczenie piosenek, która wcale nie brzmią gorzej, wciąż maja magie Abby ale w polskim wydaniu
Taniec, wokal, obraz
Mamma Mia! w Łodzi to spektakl, który tańczy. I to widać od pierwszych minut. Choreografia jest intensywna, dynamiczna, momentami niemal koncertowa. Nie ma tu statycznych momentów „na przeczekanie”. Nawet sceny dialogowe są w ruchu.
Wokalnie spektakl trzyma poziom zespołowo bardzo mocno, solowo pewnie To po prostu musical z krwi i kości. A do tego dochodzą kostiumy i scenografia, które wyraźnie nawiązują do filmowego świata: jasne kolory, grecki luz, wakacyjna estetyka. To wszystko sprawia, że nawet w styczniu masz wrażenie, że gdzieś obok naprawdę świeci słońce.
Dlaczego to wciąż działa?
Myślę, że wiem, dlaczego Mamma Mia! odniosła tak ogromny sukces – i dlaczego wciąż go odnosi. Bo to musical, który nie udaje niczego więcej, niż jest. Nie moralizuje. Nie komplikuje na siłę. Bierze poważne tematy – relacje, samotność, wybory – i opowiada je z lekkością, humorem i muzyką, która niesie emocje zamiast je tłumaczyć.
ABBA daje energię. Grecka sceneria daje oddech. A teatr – jeśli jest zrobiony uczciwie, jak w Łodzi – robi resztę. I kiedy wychodzisz po spektaklu, łapiesz się na tym, że nucisz coś pod nosem. I że ten wieczór był dokładnie tym, czym miał być: dobrym, muzycznym doświadczeniem, które zostaje z Tobą na dłużej.
Tanya – i to skojarzenie, którego nie da się uniknąć
Musze wspomnieć o jednym z najmocniejszych punktów łódzkiej realizacji jest Tanya. I nie ma sensu udawać, że nie porównujemy jej z filmowym pierwowzorem. I musze powiedzieć to wprost Teatr muzyczny w łodzi, zrobił rewelacyjny catsing!
W Łodzi w tę rolę wcielają się m.in. Anna Andrzejewska, i to, co uderza od razu, to wizualne podobieństwo do filmowej Tanyi. Wygląd, styl, sposób poruszania się, energia, ten charakterystyczny miks pewności siebie i lekkiej ironii. Ale to nie jest kopiowanie. To raczej świadome puszczenie oka do widza, który ten film ma zapisany gdzieś w głowie. Sceniczna Tanya kradnie sceny, ale nie krzykiem – tylko charyzmą. Jest zabawna, wyrazista, momentami przerysowana dokładnie tam, gdzie trzeba.
Mama Mia w tetarze muzycznym w łodzi czy warto?
WARTO PRZECZYTAĆ: Święta, święta… i po Świętach
czyli o tym, jak zatrzymać świąteczny vibe na dłużej
Jeśli zastanawiacie się, czy warto wybrać się do Teatru Muzycznego w Łodzi na Mamma Mia!, to powiem tak nie tylko warto wręcz trzeba! To musical, który bawi, wzrusza i wciąga od pierwszych taktów ABBY aż po ostatnie ukłony. Nawet jeśli nie jesteście fanami musicali, nawet jeśli nigdy nie widzieliście filmu — tutaj muzyka, taniec i energia aktorów wciągają tak mocno, że wychodzicie z teatru z uśmiechem na twarzy i nucąc w głowie ulubione piosenki. Polecam każdemu, kto chce poczuć prawdziwą radość z teatru i choć na chwilę przenieść się na słoneczną grecką wyspę.
KUPISZ TUTAJ: TEATR MUZYCZNY W ŁODZI – REPERTUAR
DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ: PREMIERA MOJEJ KOLENEJ KSIĄZKI!
KRÓLOWA DRAM! JUŻ W SPRZEDAŻY
Czy zdarzyło Ci się kiedyś marzyć o byciu szczuplejszą, piękniejszą, bardziej perfekcyjną?
Eliza marzy dokładnie o tym samym…, tylko że jej życie wymknęło się spod kontroli i wygląda zupełnie inaczej, niż to sobie zaplanowała. Na co dzień gra rolę lojalnej BFF – mistrzyni od ogarniania problemów wszystkich swoich przyjaciół (przynajmniej tak jej się wydaje). Ale jej własny świat? Cóż, totalna masakra.
Miłość, praca, przyjaciele (czy na pewno nimi są?),rodzina, która nie akceptuje jej życia w stolicy. I właśnie wtedy przychodzi moment olśnienia: jak sama mówi, skoro życie „ucieka jej przez dłonie”, podejmuje decyzję, która zmienia wszystko – napisze książkę. Tyle, że nie o sobie, lecz o życiu swojego przyjaciela Adasia. Czy to ją uratuje? Czy pogrąży jeszcze bardziej?
Poznaj polską Bridget Jones, królową pomyłek, przekręceń i dram – bo przecież każdy kraj zasługuje na swoją Bridget!
KRÓLOWA DRAM Z AUTOGRAFEM
Oceń stylizacje
( głos)👁 Ten wpis został przeczytany 1052 razy.
☕ Szacowany czas czytania: 8 min.
