Zastanawialiście się kiedyś, dlaczego moda – choć uznawana za sztukę – często budzi poczucie déjà vu? Widzimy nową kolekcję i w głowie pojawia się myśl: „hej, to już było”. Bo rzeczywiście – było. Moda to w gruncie rzeczy jedna wielka powtórka, kolaż złożony z cytatów, inspiracji i powracających wątków. W tej dziedzinie trudno znaleźć coś naprawdę odkrywczego. Czy w takim razie można ją nazwać sztuką?
Trendy powracają jak bumerang. Myślę, że każdy z nas zauważył, jak cyklicznie wracają różne mody. Nie trzeba wcale być pasjonatem mody, żeby to dostrzec. Jednego sezonu nosimy spodnie z szeroką nogawką, a w kolejnym wszyscy ściskamy się w rurkach. W modzie nic nie znika na zawsze – raczej zapada w sen, by po kilku latach wrócić w „nowej” odsłonie. Projektanci sprzedają nam to samo, ale opakowane w inny kontekst. W efekcie chodzimy po kręgu, a nie po linii prostej. I choć na pierwszy rzut oka wydaje się to świeże, to tak naprawdę… to już było! Zgadza się?
Przygotowałem dla Ciebie spis treści, który pomoże Ci łatwiej nawigować po tym wpisie.
A co z innymi sztukami?
Malarstwo, teatr czy literatura stawiają kroki naprzód. Owszem, też czerpią z tradycji, ale robią to, by tworzyć coś nowego. Każda interpretacja „Hamleta” wnosi coś świeżego, a kolejni malarze zostawiają po sobie wyraziste style. W tych dziedzinach rozwój to podróż w nieznane, pełna odkryć. Inspiracja jest tylko tłem, a to, co nowe – jak kolory, światło, formy – tworzy coś oryginalnego. W modzie natomiast rozwój to powrót do szafy sprzed dwudziestu lat. I choć to, co teraz na topie, wydaje się „świeże”, w rzeczywistości to już było… tylko my nie żyliśmy wtedy, kiedy to było „modne”.
Dlaczego tak jest? Bo moda karmi się rozpoznawalnością. Chcemy widzieć coś znajomego, poczuć, że „to już kiedyś było”. Wtedy łatwiej nam kupować ubrania – zarówno mentalnie, jak i dosłownie. Strój to rola, w którą się wcielamy, a dobrze znane kroje czy kolory dają nam poczucie bezpieczeństwa. Moda nie musi być rewolucją – wystarczy, że udaje rewolucję, a my, konsumenci (dużo mniej wysublimowani niż krytycy malarstwa czy literatury), to kupimy. Moda więc nie jest rewolucją, ale ewolucją w obrębie starych schematów. Wystarczy drobny trik – inna faktura, bardziej nowoczesne zdjęcia w kampaniach, odważniejsze hasła reklamowe – i stare staje się „nowym trendem”.
Sztuka czy dekoracja?
Oczywiście nie można powiedzieć, że moda nie ma wpływu na kulturę. Przeciwnie – stroje stają się ikonami epok, a sylwetki projektantów zapisują się w historii tak samo, jak twórcy teatralni czy pisarze. Coco Chanel zrewolucjonizowała postrzeganie kobiecości, a Yves Saint Laurent na stałe wprowadził spodnie do damskiej garderoby. Jednak w porównaniu z literaturą, która potrafi zmieniać sposób myślenia całych pokoleń, czy z teatrem, który prowokuje społeczne dyskusje, moda wydaje się być bardziej powierzchowna. Jej zadaniem jest ozdabianie życia, budowanie stylu, dawanie poczucia piękna – a niekoniecznie wstrząsanie fundamentami kultury. I może właśnie dlatego łatwo się w niej zakochać, ale trudno mówić o niej w kategoriach „postępu”.
Powtarzalność jako esencja
Można by powiedzieć, że moda to trochę jak serial, w którym co sezon wracają ci sami bohaterowie, tylko w innym otoczeniu i z nową fryzurą. I właśnie to przyciąga widzów – a właściwie konsumentów. Powtarzalność to nie błąd systemu, to jego esencja. To, że dziś nosimy to, co kiedyś nosili nasi rodzice, a za kilka lat będziemy kopiować styl młodości naszych dziadków, nie jest przypadkiem. To świadomy mechanizm, który działa od dziesięcioleci. Moda jest najbardziej wtórną ze sztuk, ale to właśnie dlatego jest nam tak bliska. Bo nie musimy jej rozumieć jak awangardowego spektaklu czy trudnej książki. Wystarczy założyć jeansy – dokładnie takie, jakie nosiła mama – i nagle czujemy się częścią historii, która zatacza kolejne koło.
ZOBACZ TEŻ: Holland not = Poland!
Amsterdam skradł moje serce.
KUPISZ TUTAJ: Koszula w stylu Wiktoriańskim
DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ: PREMIERA DRUGIEJ CZĘŚCI CUDZEGO ŻYCIA – NOWY POCZĄTEK!
TU KUPISZ KSIĄŻKĘ
DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ: PREMIERA MOJEJ DRUGIEJ KSIĄŻKI: CUDZE ŻYCIE
TU KUPISZ KSIĄŻKĘ
Oceń stylizacje
( głos)👁 Ten wpis został przeczytany 1054 razy.
☕ Szacowany czas czytania: 5 min.
Hehe, moda to jak ciągła puszka z gazem po przodu – wydaje się rewolucyjna, a w środku to ta sama starego goodiego. Czuję się jak w serialu, gdzie bohaterowie co sezon zmieniają poletko, ale nie zmieniają się w根本ach. Lubię to poczucie znajomości, ale czasem myślę, że projektanci to trochę jak dobrzy kucharze, którzy znowu podają cię samą znaną zupę, ale spróbowaną w nowej, bardziej show-offerskiej czarnej misce. 😉 To nasze bezpieczeństwo mentalne!free ai watermark remover
Cześć! moda to jak ciągłaفتwórcza parodia historii, prawda? Wtórna, ale jakże znana, niczym serial, w którym bohaterowie (i ich styl) co sezon wracają tylko w nowym otoczeniu. Śmieszne, że uważamy to za rewolucję, gdy w rzeczywistości to my nie żyliśmy, gdy to było modne. Chociaż rozumiem, że rozpoznawalność to spokój na duszy – jak nosić coś, co daje poczucie bezpieczeństwa, skoro nie musimy rozumieć każdej sztuki jak teatr? Cudowne! 😉basketball stars unblocked
Great post — I found the examples really helpful. Thanks for sharing!
Masz rację, moda to naprawdę jeden wielki cykl powtórzeń! Życie w takich stylach daje mi poczucie wspólnoty z przeszłością. Czasem wystarczy spojrzeć na nową kolekcję, żeby poczuć nostalgię. A jeśli chcesz sobie trochę odpuścić i po prostu zrelaksować się przy grze, to polecam sprawdzić to .