Jest w nas coś takiego, co nie pozwala odpuścić. To przeszłość! Nawet kiedy wszystko już się skończyło, kiedy logicznie wiemy, że nie ma do czego wracać, głowa i tak robi swoje. Wracamy do tych samych sytuacji, analizujemy rozmowy sprzed miesięcy, a czasem lat, zastanawiamy się, co można było powiedzieć inaczej, co zrobić lepiej, gdzie skręcić w inną stronę.

Jest w tym zdaniu coś więcej niż tylko krótki slogan, którą większość z nas gdzieś kiedyś słyszała. „Dziś prawdziwych kowbojów już nie ma (w oryginale jest cyganów :))” brzmi trochę jak żart, trochę jak zarzut, a trochę jak smutna obserwacja rzeczywistości, w której coraz trudniej złapać się jakiegokolwiek punktu odniesienia. Bo kiedyś chłopy były po prostu inni. Naprawdę. Może nie lepsi… ale prostsi w obsłudze na pewno!

Motyw „bad boy” nie jest nowy. Pojawia się w filmach, książkach, muzyce i rozmowach od dekad. Zmieniają się czasy, zmienia się język, ale sam schemat pozostaje zaskakująco trwały. Za każdym razem działa podobnie przyciąga uwagę, budzi emocje, prowokuje do dyskusji.

Moment, w którym ktoś wyciąga telefon albo aparat, dla wielu osób jest jak cichy sygnał alarmowy. Nagle zaczynamy się kontrolować, zastanawiać nad każdym gestem, układać twarz w coś, co ma przypominać „dobrą minę”. Problem polega na tym, że im bardziej próbujemy panować nad swoim wyglądem, tym bardziej oddalamy się od naturalności, a efekt jest coraz gorszy…