„Kino jest najbardziej perwersyjną ze sztuk, nie daje ci tego, czego pożądasz, ale mówi jak pożądać” – powiedział kiedyś Slavoj Žižek
Ośmielisz się nie zgodzić?
Kino to inna rzeczywistość, świat osiągalny a jednocześnie niedostępny, ten, który pożądasz, ale jednoczenie nie wiesz czy chciałbyś w nim być… właśnie tak zaczął się mój romans z filmem.
Nie jestem krytykiem filmowym, nie siedzę w pierwszym rzędzie na każdej premierze filmowej, nie zdążyłem nadal odwiedzić „fabryki snów” a większość gal oscarowych… przesypiam.
Jestem tylko filmowym laikiem, który wdarł się w romans ze swoimi pasjami. Zaś, jeśli świat kina potrafi uzależniać, chciałbym się nim dzielić, i zarażać swoją pasją innych.
Jest coś w Teatrze Muzycznym Roma, co sprawia, że ilekroć ogłaszają nowy tytuł – wiem, że muszę tam być. Kocham ten teatr od lat i nigdy nie zawiódł moich oczekiwań. To trochę jak z wyczekiwanym premierowym odcinkiem ulubionego serialu – wiesz, że będzie dobrze, bo jeszcze nigdy nie rozczarował. Po sukcesie „Wicked”, zarówno na deskach teatrów, jak i w wersji filmowej, wiedziałem, że prędzej czy później ten tytuł trafi i do Romy.
Zachęcony pozytywnym odbiorem mojej recenzji AIDY, postanowiłem kontynuować wątek komentowania sztuki z laickiego punktu widzenia. Okazja co do tego pojawiła się wyjątkowo szybko, bo kiedy dowiedziałem się że w Operze Lubelskiej wystawiany jest Upiór w operze, nie zastanawiając się ani minuty, kupiłem bilety i ruszyłem do stolicy województwa lubelskiego chcąc porównać tę sztukę z kultową już adaptacją- warszawskiego teatru ROMA.
I właśnie wówczas przekonałem się, że zgodnie z powiedzeniem: ”gdzie się człowiek spieszy, tam się diabeł cieszy…” pośpiech to wyraźnie zły doradca… Bo gdybym nie zasugerował się plakatem, miłością do tego przedstawienia i zdjęciem ze spadającym żyrandolem… wiedziałbym że „The Phantom” w operze lubelskiej, ma tyle wspólnego z ”Upiorem w Operze” co Trybunał Juli Przyłębskiej z konstytucją RP…
Ale po kolei…
Ten post będzie wyzwaniem…, bo tak naprawdę czy mam prawo recenzować operę? Czy mam odpowiednią wiedzę aby pisać ten post. Z drugiej strony czy miałem wiedzę aby pisać recenzje filmowe, od których zacząłem swoją przygodę z pisaniem bloga. Ostatecznie zawsze miałem się za filmowego laika, czy zatem będąc fanem opery, to czy dziś mogę nazwać się operowym laikiem? Z pewnością tak! Bo AIDA w Teatrze Narodowym w Warszawie… zdecydowanie zasługuje na to aby powiedzieć o niej więcej!
Antek coraz wyraźniej odczuwa, że zbliża się moment, w którym będzie musiał zawalczyć o siebie. Wychowywany w tradycyjnej katolickiej rodzinie, gdzie od pokoleń panuje patriarchat, doskonale zdaje sobie sprawę, że nie chce już żyć w narzuconej mu przez najbliższych roli, a przyjęta przez lata maska zaczyna się kruszyć i rozpadać. Ucieczka przed przeszłością oraz chęć spełniania marzeń prowadzi Antka do Warszawy – miasta możliwości, fascynujących znajomych, niebezpiecznych kontaktów i związków naznaczonych seksem. Chłopak nie wie jednak, że upragniona wolność niesie ze sobą pułapki, w które łatwo wpaść – tym bardziej gdy jest się ślepo zapatrzonym w swoje pragnienia... Do czego zdolna jest osoba, która pragnie miłości? Jak gorzko może smakować pożądanie i czy w życiu można cokolwiek otrzymać za darmo? Kim stanie się Ikar? Symbolem marzeń czy Karą za marzenia…? Most IKARA to poruszająca do głębi opowieść, o tym jak trudno jest się uczyć na własnych błędach, konsekwencjach trudnych decyzji, życiu naprzeciw przyjętym schematom i dziedzictwie wychowania, oddziałujących na naszych najbliższych. To proza także o potrzebie miłości, sile przyjaźni i prawdziwych marzeniach każdego z nas…
Pierwotna cena wynosiła: 47.99 zł.28.26 złAktualna cena wynosi: 28.26 zł.Kup książkę
